Fia Cielen

Fia Cielen

CV - BIO - Press

CV-Bio-PressPosted by Fia Cielen 2015-09-23 18:23

CV Fia Cielen

Lives and works in Antwerp, Belgium.

Master in the Visual Arts, Laureate of HISK postgraduate.

Professor at Royal Academy of Fine Arts KASK, Ghent.

Exhibitions and projects


-‘Drawing Front’, group show, Drawing Centre Diepenheim, The Netherlands. March-June. Curated by Arno Kramer.

-‘I Call it The Universal Circle’ group show, RYMD Konstrum, Stockholm Sweden, March-May. Curated by Kristina Junzell.

-‘Field Notes and Dirty Drawings’ group show, Z33 Hasselt, April-May.

-‘ATC’, group show, Galerie Van Blerk, Antwerp. Curated by Charlotte Lybeer & Barry Camps.

-‘Fia Cielen, Monica Flakk, Rina Charlott Lindgren’ Trio show, PIL, Arena Vestfossen, Oslo Norway. May. Curated by Javier Barrios.

-‘Saturn Uranus’ Solo Show, Gasthuiskapel Borgloon, May-June. Selected by Jos Herck.

-‘Salon Sauvage’ groupshow, Art Lab Ghent, May. Curated by Els Wuyts.

-‘SetUp’ groupshow, Pulsar Artspace, Antwerp, June-July. Curated by David Wauters.

-‘Een Groep’ groupshow Galerie De Ziener, Asse. May-June. Curated by Jo De Smedt.

-‘Open Studio’s 2016’, open studio exhibition, Antwerp. September. Organized by NICC & Studio Start.

-'Just The Tip', Group Show Pulsar, Antwerp, Octobre- November.


-'Alchemy of Embodiment' group show focused on performance, film and music, curated by Fia Cielen & Deer Trail Records, Palazzo, Antwerp, 19th December.

-'Before the Food Fight': group show, Chocoladefabriek Tongeren, 17-30 July. Curated by Gert De Clerck.

-'Dog Day Cabinet': group show, Gallery C41, Antwerp, 1 August- 20 September.
Curated by Peter Waterschoot & Michel Vaerewijck.

-'Invisible Shine of Paradox': trio show, Project Space Studio Start, Antwerp, 25-28 September. Organized by Fia Cielen, Kristien Dirkx & Maryam Najd.

-Permanent Installation 'Crystal Skies' at Flemish Parliament, Brussels, Belgium.

-'A Belgian Politician': group show, Galerie Marion de Canniere, Antwerp, Belgium. Curated by Lieven Segers & Tom Liekens.


-'Distance to Zero': group show, De Garage Rotterdam, 5 sept- 9 nov. Curated by Hans Van Der Ham.

-'Wondercabinet': group show, Het Pand, Ghent, 15 july-17 august. Curated by Tom Liekens.

-'I Created Romance Where There Wasn't Any': trio show, Borger 2014, Antwerp. Curated by Charlotte Van Buylaere.

-'Rituals and Darkness': group show and event, 30 august, Mr.MakeDo & Deer Trail,
Palazzo, Antwerp. Curated by Mr.Makedo & Deer Trail Productions.

-'Stille Kracht, rituals in modern art': group show, Warande Turnhout, 15 feb-20 april.
Curated by Annelies nagels & Bart Van Dijck.

-'20 years Annette De Keyser Gallery': group show, Antwerp, 24 oct-21 dec.

-'Missing Link': group show Artspace Flipside Eindhoven, 19-27 oct.
Curated by Alexandra Crouwers.

-Permanent Installation 'Amethyst Skies' at the Belgian Embassy The Hague, 1 okt 2014

-'First we Take The Hague, Then We Take Berlin': group show Embassy The Hague, 1 oct '14-1 oct '15. Organized & curated by Z33.


-'Slick Artfair': Solo show, Brussels, 18-23 april.

-'Myths Of The Near Future': Solo show, Brakke Grond, Amsterdam, 14 march-21 april.
Curated by Veerle Devreese.

-'Schunck': Groupshow, Heerlen, The Netherlands, 25 jan-7 april.

-'Parkstad Limburg Prize': Laureate and winner of public’s prize, Schunck Heerlen, 25jan-7 april.

-'Off Paper': Group Show around Drawing, Antwerp, 7-16 feb. Curated by Vincent Surmont.


-'Dweller on the Treshold': Solo show, Gallery Annette De Keyser, Antwerp, 13oct-1dec.

-'Parrallel Worlds', Manifesta: group show for the Manifesta 2012, Genk, Belgium, 2 june-30 sept.

-'Ongoing Story': group show Schunck, Heerlen, 30 jan-20 april.


-'The December Store': group show, NO gallery, New York City, 11 dec-15 dec. Curated by Vanessa Albury.

-'Young Flemish Masters': group show, Hermitage Museum, Amsterdam, 4 nov-23 march 2012.

-'The Art of Social Network': group show, VO Hasselt, 30sept-16oct. Curated by Fred Eerdekens.

-'I Am Hurt, art as mirror of the soul': group show, Entrepot Fictief, Ghent, 14aug-10sept.
Curated by Astrid David.

-'Kunst en Zwalm' Biennial : group show, Zwalm, 27aug-11sept.

-'Crossroads, Young Artists from Belgium and The Netherlands': group show, Kunst Im Tunnel, Dusseldorf, 16april-29may. Curated by Felicitas Rohden.

-'Wani (Objets Artistiques Non-Indentifiees)': group show, Fondation d’entreprise Ricard, Paris; 8 april-21may.

-'Objects and Drawings': group show, Annette De Keyser Gallery, Antwerp, 13feb-9april.

-'The Scape in Escape': group show, Netwerk Aalst, 12feb-27march. Curated by Saskia Ooms.


-'Hareng Saur, Ensor and Contemporary Art': group show, SMAK Museum Ghent, oct-feb 2011. Curated by Philippe Van Cauteren & Ronald Vandesompel.

-'Realms of the Unstable': group show, Superdeluxe Gallery, Tokyo, 12-20 oct.
Curated by Wouter Vanhaelemeesch.

-'Realms of the Unstable': group show, Forest Limit gallery, Tokyo, nov.

-'Dark Decades': duo show, K+K Gallery, Brussels, 26aug-19sept. Curated by Delphine Somers & Matthias Wille.

-'The Perseids': group show, The Custer Observatory, New York, 14aug. Curated by Vanessa Albury & Max Razdow.

-'BAT 10': group show in the public arena, Antwerp, 7may-7sept.
Curated by Flor Bex.

-'Bad Moon Rising': group show, UKS Oslo, 24april-16may.

-'Pen to Paper': group show and book presentation, Concrete Hermit Gallery, London, 25march-april.

-'Pen to Paper': group show, Artspace berlin, Galerie LJ, Paris, april-may.

-'Kaoz Lily': group show, VVB82 Gallery, Antwerp, 4-20 march. Curated and Organized by Fia Cielen.

-'Jenny Watson/ Fia Cielen': duo show, CIAP, Hasselt, 20 feb-april.

-'Matchbox': duo show Fia Cielen & Catherine Petré, Flacc Genk, Belgium.


-'New Kids on the Block, upcoming artists from Belgium and Germany': group show, Extra City Antwerp, 12 nov-feb. Curated by Philippe Van Cauteren & Guillaume Bijl.

-'Hetzelfde en het Andere' (The Same and the Other): group show, Zebrastraat Ghent, 26 sept. Curated by Willem Elias.

-'The Last Session': groupshow, De Brakke Grond, Amsterdam, 18 sep-18 oct.

-'Landscaping': groupshow, Galerie De Meerse, Hoofddorp, Amsterdam, 6 sep- 4 oct.
Curated by Maarten Vandeneynde.

-'Last Day of Magic': group show Scalamata gallery, 2009 Venice Biennial.

-Art Brussels: Solo Show, Brussels Artfair, 24-27 april.

-'Menhir': Solo Show, Second Room, Brussels, 11 april.

-'Pictopia': group show, Haus Der Kulturen der Welt, Berlin, 19 march-3 may.

-'Isomopolis': group show, Etablissement d’en Face gallery, Brussels, 6 march-4 april.
Curated by Danaï Anesiadou.


-'Pencil Towers, Stone Fish, Rising Suns, Ghosts, Auras and other Emerging Entities': Group exhibition, Rossi Contemporary Gallery, Brussels, Belgium. 
Curated by Hans Theys & Frank Maes

-'Pen to Paper': Group exhibition, publication Pen to Paper Book, 'Les Grandes Traversées', CAPC Musée d'Art Contemporaine, Bordeaux, France
. Curated by Jared Gradinger.

-'To Be Confirmed...': Private group exhibition by collector Frederik Swennen, Antwerp, Belgium

-'Perché realizare un'Opera Quando è Cosi Bella Sognarla Soltanto?': Final Exhibition Show, HISK, Higher Institute for Fine Arts, Ghent, Belgium
. In collaboration with S.M.A.K., Ghent
. Curated by Philippe Van Cauteren & Thomas Caron

-'HISK at Art Brussels': Group exhibition Hisk Laureates at Art Brussels Art Fair, Brussels, Belgium. 
Curated by Hans Martens

-'Onbegonnen Zoektocht': Group exhibition VUB Gallery, Brussels, Belgium. 
Curated by Willem Elias

Artist Statement

I make drawings, sculptures, installations and monumental digital prints. An important recurring aspect in my work is metamorphosis, I like to introduce a natural element in the work that goes beyond my control. Like in the series of works where I introduced living spiders to weave webs around my sculptures- for example in the work ‘The Great Indoors’. It could be described as a hybrid of a museum showcase and a lab/terrarium: positioned inside the vitrine there is a bough with golden geometric structures attached at the ends of its branches. This showcase serves as a habitat for a house spider which is expected to spin its webs around the geometric forms and thus become part of the artwork. While introducing an element of chance, the piece blurs the boundaries between art, experimental “test arrangements”, and nature. Raising questions as: how artificial is our perception of nature and how natural is culture?

For me the most important part of the works in which I introduce a natural element is creating a sense of wonder in myself and the audience. An inspiring concept is “the Marvellous” as described by art historian Hal Foster: “A state at once otherwordly, secular and psychic”. I seek to achieve a sort of re-enchantment of a disenchanted world.

I guess it stems from living in an urban environment, an artificial state in which every natural event becomes a phenomenon. By introducing a living species to an otherwise static work of art, it becomes a dynamic piece; it’s like adding the magic ingredient, it’s a sort of alchemy. I can never completely foresee what the outcome will be, there’s always a chance of failure, but the process is the most important element, the metamorphosis.

In more recent works I experimented with growing crystals on my sculptures, by making mixtures of different kinds of salts and chemicals. The audience can see the crystallization process on the sculptures during the exhibition and so witness the transformation of the work in situ.

I have also worked with monumental digital prints on transparent plexi glass, which use the natural light from windows as a lightbox. During the day the natural light changes and so do the colors and the shadows in the work, again changing the static prints into dynamic pieces.

I am attracted by in-between states, transitory zones and the uncanny, which becomes evident especially in my drawings. They are populated by creatures which exist on the threshold between the human, the animal, and the elemental. Beings on the verge of their next materialisation.

In my drawings I draw inspiration from masks as well: carnaval masks, old folklore and ritual masks, ritual animal disguise. Masquerade is something that is ingrained in European culture, and originates from a time before the christening of Europe, a remnant of times when the wild and magical were still part of daily life. I’ve always been fascinated by the hiding of the face as it also implies the hiding of the civilized. For example in carnavals: people wear a mask and through this transformation a sort of inner wildness comes to the surface, they are able to transgress beyond the rules of civilized society. I find it a suiting metaphor for our modern culture, with its thin layer of civilization, the wildness brewing underneath. Maybe the civilization is the mask, and not the other way around, maybe it is our true nature underneath. Maybe humanity is an illusion? Have we domesticated ourselves into something beyond natural? I don’t pretend to have the answers to these questions, and finding answers is also not what attracts me to this topic. What intrigues me the most in these mental and physical transitory zones is this feeling of being on a threshold. This in-between state of being creates possibilities without an outcome. In an overregulated modern world, for me these are the states in which we can reclaim a sense of wildness. In my works I want to get away from a marker of fixity and into a state of becoming. This doesn’t emerge from a purely theoretical concept, but also out of an intuitive feeling that this estrangement is intrinsically more natural to me.


-Artikel hArt, recensie Myths of The Near Future, solotentoonstelling Brakke Grond Amsterdam, 2012.

De wereld In-Between.

‘De tentoonstelling bestaat uit een parcours waar je doorheen wandelt als door een ongrijpbaar, duister sprookje. Een wereld die voornamelijk bestaat uit glazen potten en stolpen met daar in of onder de meest uiteenlopende, wonderlijke creaties. De ene keer is er duidelijk een natuurlijk organisme te onderscheiden, de andere keer is het compleet ongedefinieerd wat het voorstelt. Dieren die lijken op vogels en katten worden langzaam maar zeker overwoekerd door kristallen en spinnenwebben. Mooi en afstotelijk tegelijk. Zonder weerstand te bieden lijken ze te worden opgeslokt. Leven ze nog? Of zijn ze toch dood?

Maar er zijn ook grote brokken fonkelende kristallen, mysterieuze stukken steen en glimmende bergen waaruit transparante rechthoekige blokken lijken te groeien. Het zouden steden kunnen zijn, maar dat hoeft niet per se.
Ergens doen ze denken aan de ‘Krypton’-serie van Mike Kelley: de geboortestad van Superman in miniatuurformaat. Met hun glanzende voorkomen hebben ze ook wel wat weg van de naargeestige bronzen van Anne Wenzel.

Hoe dan ook: tekening, sculptuur of film, de schepsels hebben allemaal een ding gemeen. Ze lijken allemaal te verkeren in een metamorfose, in een stadium van ‘in-between’. De uitkomst is nog niet duidelijk en juist dat maakt het interessant.
Cielen studeerde Beeldende Kunst aan KASK Gent, vervolgens deed ze in dezelfde stad haar postgraduaat aan het Hisk.

De titel van de tentoonstelling ‘Myths of the Near Future’ verwijst naar een project uit 2010, waarbij ze levende spinnen inzette. Na een aantal weken hadden de spinnen hun echte web over bizarre schepsels in glazen potten gespannen. Hiermee wilde ze een omgeving creëren waarin de natuur- in dit geval de spinnen zelf- min of meer afwezig lijkt in het eindresultaat, maar dat uiteindelijk niet is. Cielen verwijst naar hoe ze zelf opgroeide in een stedelijke omgeving, waarin elk aspect van de natuur werd beschouwd als een uitzonderlijk fenomeen. “Door spinnen toe te voegen aan een kunstmatige omgeving lijkt het alsof je een magisch ingrediënt gebruikt.” Cielen is gefascineerd door vormen van metamorfose, met groeiende spinnenwebben en woekerende kristallen.

Cielens werk bezit een bepaalde speelsheid, een experimenteel karakter wat heel verfrissend werkt. Het eindproduct is gecreëerd door de natuur zelf, zonder al te veel in te grijpen, althans, zo lijkt het.’

Lilian Bense voor hART

Van Weerzinwekkende Schoonheid

Myths of the Near Future
Fia Cielen
14 maart t/m 21 april
Vlaams Cultuurhuis De Brakke Grond Nes 45, Amsterdam

In een donkere ruimte speelt een film begeleid door frivool pianospel. Er is een schedel van een dier te zien die langzaam lijkt te kristalliseren. De schedel verandert geleidelijk en soms abrupt van kleur. De toeschouwer hoeft zich enkel te verwonderen over de beelden die beangstigend en tegelijkertijd fascinerend zijn. Het is precies wat de Vlaamse beeldend kunstenares Fia Cielen in haar eerste internationale solotentoonstelling Myths of the Near Future in Vlaams Cultuurhuis de Brakke Grond te Amsterdam probeert te bewerkstelligen.

Cielen is van mening dat in onze huidige samenleving te weinig plaats wordt geboden voor echte verwondering. Volgens haar hebben de wetenschap en techniek de mensheid geholpen de wereld te leren begrijpen, maar daarmee is de verwondering gestorven. In de tentoonstelling biedt Cielen, als liefhebber van de donkere romantiek, ruimte aan de teloorgang van de verwondering. De bezoeker moet zich daarom een weg banen door de duisternis. De nachtzijde van het bestaan toont zich belangrijker dan de heldere ratio. De ratio ontkent immers het bestaan van mysteriën, waardoor het geen kans biedt voor betovering of vervoering.
De expositie concentreert zich voornamelijk op sculpturen, die in de verschillende ruimtes dramatisch worden uitgelicht. Het zijn koraalachtige structuren op sterk water en gekristalliseerde schedels afkomstig van beesten geplaatst onder stolpen. De vreemde objecten worden allen op sokkels gepresenteerd, waardoor de toeschouwer als het ware dwaalt door een rariteitenkabinet. De objecten lijken daardoor naar een ander universum te verwijzen, waar de natuurwetenschap uit het verleden en fantasieën over de toekomst met elkaar zijn versmolten.
Met een zwarte kubus weet Cielen de ratio van de bezoeker te bevragen en een kinderlijke nieuwsgierigheid op te wekken. Voor de bezoeker bij deze kubus kan komen, moeten twee sculpturen gepasseerd worden. De sculpturen zijn allebei dieren van de nacht; een katachtige en een uil. De beesten zijn zo donker als de ruimte en alleen hun ogen lichten op. Beide sculpturen zijn geplaatst op een hoge sokkel, waardoor ze lijken te functioneren als sfinxen: Het mythologische wezen dat heiligdommen bewaakt. Op de kubus is een patroon van licht waarneembaar. Degene die de wachters passeert ziet dat het licht voortkomt uit de kubus. Dit nodigt uit tot een nadere bestudering van het object. Gedreven door de nieuwsgierigheid ontstaat het besef dat de kubus een klein aandoenlijk wezen van goud herbergt. Maar door de sfeer die Cielen om het gouden schepsel heen heeft gecreëerd en doordat het wezentje versteend is in actie, geeft het kunstwerk de bezoeker een unheimisch gevoel.

Dit gevoel komt terug bij het bezichtigen van de enige tekening in de tentoonstelling. De tekening bevat alleen donkere kleuren, en heeft ook een mysterieus dierlijk wezen als onderwerp. Het wezen zijn verschijning is enigszins beangstigd, maar doordat het wezen fijn is getekend, wordt een contrast gecreëerd. De kleine oplichtende oogjes, de aaibare vacht, nemen de vrees voor het wezen weg. Het is dat monster dat lang geleden onder je bed woonde. Zo maakt Cielen iets wat voortgekomen is uit angst en temt het tot een lieflijke fantasie.

Met Myths of the Near Future weet Cielen bezoekers mee te nemen in een droom, waar de verwondering wordt opgeroepen en de ratio uitgebannen. Toch blijven de methoden om de bezoekers in vervoering te brengen duidelijk zichtbaar: de duistere ruimtes, de theatrale belichting en de hoge sokkels. Maar de werken van Cielen zijn meer dan enkel een ervaring, doordat in haar werk het spel tussen de ratio en de verwondering zichtbaar is. Ze is in staat de tegenstellingen licht en donker te verenigen, waardoor ze een wonderlijke wereld creëert van weerzinwekkende schoonheid.

Femke Blok

Artikel Kunstbeeld

Solotentoonstelling Fia Cielen 'Dweller on the Treshold, Annette De Keyser Galerie, 2012.

Duister. Dat is het minste wat je kan zeggen van het werk van de Belgische kunstenares Fia Cielen. Of ze nu installaties, sculpturen of tekeningen maakt, steeds heerst er een dreigende sfeer van onbehagen.

Werk van de kunstenares was eerder onder andere te zien op ‘Hareng Saur’, een tentoonstelling die simultaan plaatsvond in het Museum voor Schone Kunsten en het SMAK in Gent. Die expo bracht hedendaagse kunstenaars samen wiens werk de geest van James Ensor evoceert. Want net zoals Ensor heeft Cielen een voorkeur voor maskers, het morbide en lugubere. In haar pikzwarte tekeningen beeldt ze bizarre gedrochten af. Het zijn fel behaarde creaturen met hypnotiserende en onwezenlijke ogen. Science fiction en horror zijn nooit veraf.

Metamorfose is een belangrijk aspect in haar werk. De door haar afgebeelde monsters hebben vaak menselijke trekken. Maar de kunstenares gebruikt metamorfose ook in de letterlijke zin. Zo liet ze voor een tentoonstelling in Brussel een paar spinnen los op een tak in een verduisterde vitrinekast. Na verloop van tijd maakten de spinnen een web, waardoor de sculptuur werd vervolledigd. Met haar nieuw werk bij galerie Annette De Keyser gaat Cielen opnieuw op zoek naar de schaduwzijde van het bestaan, in een schemerzone tussen het menselijke en het dierlijke.

Sam Steverlynck voor Kunstbeeld.

Artikel Dweller on the Threshold

Dweller on the Threshold, bewoner van de drempel, noemde Fia Cielen haar solotentoonstelling (nov/dec 2012). Het is een toepasselijke titel voor deze selectie werken die zich thematisch richten op wat je als ‘de mysterie van metamorfose’ zou kunnen omschrijven.

Cielen vindt haar vormtaal voor het weergeven van gedaanteveranderingen in tekeningen, digitale prints en sculpturen waarin zij vaak natuurlijke processen integreert. Op deze wijze introduceert zij een element van toeval in het ontstaan van het werk dat zich aan haar controle onttrekt en zijn eigen gang gaat. Zo toonde zij enkele jaren geleden installaties waarin spinnen hun zijden draden langs sculpturen in glazen vitrines spinden. Pas gedurende de expositie ontwikkelden deze werken hun vormen door het spinrag.

Cielen wendt tegenwoordig een soortgelijk proces aan. Zij heeft zich inmiddels toegelegd op het kweken van kunstmatige kristallen. Na intensieve studie heeft zij kunnen doorgronden hoe het groeiproces van kristallen toe te passen is op haar beelden en tekeningen. Zo zal het masker in het weckglas die hier te zien is tijdens de tentoonstellingsperiode een proces van kristalvorming ondergaan. In het begin zijn er maar enkele kristallen te zien, op het einde zal het masker helemaal bedekt zijn. Ook in de getoonde tekeningen zijn kristallen toegevoegd. Hun glans is te herkennen aan de laag die dun op het papier ligt. Het groeiproces is hier echter stop gezet; de tekeningen veranderen dus niet meer in vorm.

Het motief waaruit een kristal bestaat – de geometrische vorm van meerdere driehoeken of prisma’s die zich naar alle kanten vermenigvuldigen – verbindt de diverse media die Cielen in haar werk toepast. Het komt terug in de tekeningen van hoofden, in de vertakkingen van de beelden die een zeldzame hybride waren van half tak, half geometrische vorm, als element in de grote digitale print op plexiglas ... het lijkt wel het oer-deeltje te zijn van deze artistieke kosmos, het element dat telkens zelf talloze transformaties ondergaat en zo de verschillende niveaus van de werkelijkheid verkent.

Cielen postuleert dan ook een realiteit die hybride, dus doorlatend, is en voortdurend van gedaante, maar ook van betekenis kan veranderen. Een wereld van drempelbewoners en tussenmomenten die verstarde materialen en mentaliteiten bejegenen met natuurlijke processen en veranderingen. Die de helderheid van de ratio niet zonder de ongemakkelijke, donkere diepgang van het gevoelsleven kunnen waarnemen en het leven niet zonder de dood zien. Het is het terrein waar de realiteit niet los kan staan van de verbeelding.

  • Comments(0)//